Βιβλία επιστημονικής φαντασίας, ηρωικά μυθιστορήματα, ιστορίες τρόμου....
Για πολύ κόσμο τα βιβλία «φαντασίας» είναι φαιδρά, αστεία, ιστορίες για κάποιον που δεν έχει κάτι ουσιαστικώτερο να κάνει.
Για άλλους είναι ο τρόπος να ξεφεύγουν από μια πεζή πραγματικότητα και να κάνουν τα «προσωπικά τους ταξίδια» χωρίς να τα θεωρούν κάτι που έχει ιδιαίτερη σημασία απλά διασκεδαστικά.
Και για τη μια κατηγορία και για την άλλη, η αντίληψη κατά βάθος είναι η ίδια. Ενας κόσμος ανύπαρκτος , που έχει βγει από έναν ιδιαίτερο νου και χρησιμεύει για μια «εύκολη» διασκέδαση. Κάποιος αλλοιώτικος συγγραφέας που έχει απλά ζωηρή φαντασία.
Τι συμβαίνει όμως αλήθεια?
Ζούμε σ΄ενα κόσμο που υπάρχει και αναπτύσσεται μέσα από τραγικές αντιθέσεις. Πιεσμένος ανάμεσα στην επιστήμη που τρέχει ξέφρενα κάνοντας κάθε μέρα την ανθρωπότητα να ξυπνάει μέσα από μια καινουργια ελπίδα αλλά κι ένα καινούργιο εφιάλτη, και στην προσπάθεια του αιώνια μοναχικού ανθρώπου, να συνδέσει «τον ασύνδετο του χρόνο...».
Ο πολεμιστής των δύο κόσμων. Με δυσανάλογους κινδύνους και πολύ ελαφρύ οπλισμό για τις συγκρούσεις που πρέπει να αντιμετωπίσει. Μέσα του κι έξω του.
Πως δημιουργείται ένα σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Αν προσέξουμε κάθε βιβλίο θα δούμε ότι στην επιστημονική φαντασία αυτό που τελικά είναι «ανεπιβεβαίοτο» είναι οι τελικές καταλήξεις του ιστού.
Ολα τα άλλα κανείς δεν μπορεί να αποδείξει ότι δεν είναι έτσι.
Κι εκεί είναι η μαγεία.
Φανταστικές υποθέσεις που ξεκινούν από μια πραγματικότητα και που έχουν το δικαίωμα να δημιουργήσουν όλες τις υπόλοιπες δυνατές πραγματικότητες πέρα από χώρους και χρόνους.
Τα βιβλία επιστημονικής φαντασίας δεν είναι ούτε γλαφυρά μυθιστορήματα, ούτε αυστηρά τεκμηριωμένες επιστημονικές μελέτες.
Είναι η μυθιστορηματική γλαφυρότητα που η επιστήμη θαχε ανάγκη για να πετάξει ακόμα ψηλότερα.
Είναι ένας τρόπος εκπαίδευσης, «μύησης» του ανθρώπου του τώρα που επιθυμεί να υποπτευθεί το αύριο.
Και όχι μόνο. Υποψιασμένος για το μέλλον, μέσα από νοητικούς λαβύρινθους που χτίζονται από απίστευτες εμπνεύσεις, αρχίζει και πλησιάζει κάτι εξ΄ίσου σοβαρό. Το παρελθόν του.
Και τότε φθάνει στην πιο συγκινητική ανακάλυψη για το μυστήριο της ύπαρξής του. Την ικανότητά του ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ και ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗΣ....
Ο ίδιος άνθρωπος με τις πέντε αισθήσεις και τον τρισδιάστατο κόσμο του, φτιάχτηκε για ένα ταξίδι χωρίς αρχή και τέλος, και είναι έτοιμος να δεχτεί παραπάνω αισθήσεις και παραπάνω διαστάσεις.
Το μόνο εμπόδιο για να μην το πετύχει είναι να μην το πιστέψει...
Αφού φτιάχτηκε για να πατάει στη γη με το σώμα του και την ίδια στιγμή να έχει την ικανότητα , να ταξιδεύει στο άπειρο, το φράγμα που υπάρχει για να πλησιάσει το σύμπαν είναι ίσως τελικά , το ίδιο φράγμα που υπάρχει στο να πλησιάσει το μέσα του.
Ο κόσμος των βιβλίων επιστημονικής φαντασίας (όλων των κλάδων που αυτή περιέχει), δεν μιλάει για το «εμείς γενικά». Μιλάει για εκείνο το «εγώ» που μετά από μια συγκυρία, ένα σεινειρμό, μια ξαφνική έμπευση, μια αποκάλυψη, μεταλάσσεται αμετάκλητα στον άνθρωπο που θα βιώσει επάνω του «τη μοίρα» του ανθρώπινου γένους και το προσωπικό ρόλο που θα επιλέξει να παίξει ο ίδιος.
Αν η θρησκεία μπορεί να μας οδηγήσει σε ένα θεό , σαν αφηρημένη έννοια , η φαντασία του ανθρώπου, παλεύει να αγγίξει αυτή την αφηρημένη έννοια και να τη συνδέσει με την ουσία της ύπαρξής του με ένα τρόπο που δεν επιτρέπει κανένα ενδοιασμό, φόβο ή περιορισμό.
Αντίθετα με τον «πιστό» που υποτάσσεται σε δόγματα και φυλάγεται από τους κινδύνους πίσω από μια «ασφαλή» προσευχή, ο άνθρωπος που αποφασίζει να ερευνήσει την άβυσσο του χρόνου, ρισκάρει την ακεραιότητά του απέναντι στον ευαυτό του και τους υπόλοιπους με αντάλλαγμα την αλήθεια είτε αυτή είναι παραδεισένια είτε είναι κολασμένη...
Τα πιο θαυμαστά ταξίδια δεν έγιναν ποτέ από τα τελειότερα σκάφη, συνήθως με ένα εύκαιρο σαπιοκάραβο κάποιος αποφάσιζε να κατακτήσει το κόσμο περιφρονόντας κάθε πιθανή συνέπεια.
Αν λοιπον με ρώταγε κανείς γιατί θα συμβούλευα τα νέα παιδιά να διαβάσουν όλα αυτά που προτείνω θα έλεγα ένα και μόνο λόγο.
Για να ανακαλύψουν το μονοπάτι για «το απόρθητο κάστρο». Η έστω να ανακαλύψουν αν ένα τέτοιο μονοπάτι υπάρχει τελικά. Κι αν δεν υπάρχει ποιός αποκλείει ότι θα το δημιουργήσουν εκείνα?....
